تکلیف دادگاه در صورت مطالبه وجه تأدیه شده از طرف دلال بدون اذن مدیون

اگر دلال از طرف یکی از متعاقدین بدون اجازه دین او را تأدیه نماید پرداخت باطل نخواهد بود؛ لیکن به علت این‌که پرداخت بدون اذن بوده حق مراجعه و مطالبه وجه پرداختی از مدیون را ندارد. مطابق ماده ۲۶۷ قانون مدنی: «ایفای دین از طرفین غیر مدیون هم جایز است، اگرچه از طرف مدیون اجازه نداشته باشد، لیکن کسی که دین دیگری را ادا می‌کند اگر با اذن باشد حق مراجعه به او را دارد والا حق رجوع ندارد.» بنابراین تنها درصورتی‌که دلال بتواند اذن در پرداخت را اثبات نماید می‌تواند علیه شخصی که دین او را پرداخته اقامه دعوا نماید، منتها درهرحال پرداخت معتبر و دارای اثر قانونی است به این معنی که پرداخت ساقط کننده دین شخصی است که دلال دین او را پرداخته است.