ساده یا مرکب بودن بزه خیانت در امانت

جرم مرکب جرمی است که متهم رفتارهای فیزیکی متفاوتی در جهت رسیدن به نتیجه مجرمانه انجام می دهد؛ به طور مثال در بزه مندرج در ماده 510 از کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 (تعزیرات و مجازاتهای بازدارنده)، متهم نخست جاسوس را شناسایی نموده و سپس مخفی می نماید یا سبب اخفای وی می شود و بنابراین متهم مرتکب دو رفتار جداگانه شده است که مشتمل بر شناسایی جاسوس و مخفی نمودن یا سبب اخفا شدن جاسوس می باشد یا در بزه کلاهبرداری متهم جهت بردن مال غیر نخست به وسایل متقلبانه متوسل می گردد و سپس بزه دیده را فریب می دهد و مال وی را می برد. بنابراین لازم است که رفتارهای متعدد از جانب متهم صورت گرفته باشد؛ در بزه خیانت در امانت برخلاف اعتقاد برخی از همکاران که عنصر سپردن مال را به عنوان یکی از اجزاء مادی بزه خیانت در امانت محسوب و بنابراین این بزه را مرکب می پندارند، باید توجه داشت که این رفتار (سپردن مال) از رفتارهای امانت دهنده می باشد و نه از رفتارهای متهم (امانت گیرنده) و بنابراین از جانب متهم فقط یک رفتار صورت گرفته است (تصاحب یا تلف و غیره). چنانچه منظور همکاران فوق تحویل گرفتن مال امانی باشد نیز استدلال صورت گرفته صحیح نمی باشد چه آنکه سپرده شدن مال به عنوان امانت یکی از شرایط مقدم بر تحقق رفتار فیزیکی می باشد و جزء رفتار فیزیکی نمی باشد و یک رفتار فیزیکی خلاف قانون زمانی جرم است که بین رفتار …