دادخواست مطالبه وجه التزام قراردادی توسط موجر بدون طرح دادخواست حکم تخلیه یا در خواست دستور تخلیه

مطابق ماده ۷ قانون روابط موجر و مستاجر مصوب ۱۳۶۲ که بیان می‌دارد: «هرگاه مستاجر به علت انقضاء مدت اجاره یا در موارد فسخ اجاره مورد اجاره را تخلیه کند و موجر از تحویل گرفتن آن امتناع کند مستاجر‌ می تواند به دادگاه محل وقوع ملک مراجعه و تخلیه کامل مورد اجاره را تامین دلیل نماید و کلید آن را به دفتر دادگاه تسلیم کند. ‌از این تاریخ موجر حق مطالبه اجاره بها را نسبت به آینده ندارد و دفتر دادگاه ظرف 24 ساعت به موجر یا نماینده قانونی او اخطار می کند که برای تحویل گرفتن مورد اجاره و دریافت کلید حاضر شود. ‌» که مفهوم مخالف ماده مذکور به این صورت است که اگر مستاجر مورد اجاره را تخلیه نکند و کلید آن را به دفتر دادگاه تسلیم ننماید موجر حق مطالبه اجاره‌بها را دارد و همینطور مطابق ماده ۴۹۴ قانون مدنی، عقد اجاره به محض انقضای مدت برطرف می‌شود و مطابق ماده اخیرالذکر زمانی موجر مستحق دریافت اجرت‌المثل است که مورد اجاره بدون اذن در تصرف مستاجر باشد و مطابق ماده ۵۰۱ قانون مدنی نیز «...اگر مستاجر عین مستاجره را بیش از مدتهای مزبوره در تصرف خود نگاه دارد و موجر هم تخلیه ید او را‌ نخواهد موجر به موجب مراضات حاصله برای بقیه مدت و به نسبت زمان تصرف مستحق اجرت مقرر بین طرفین خواهد بود.» به نظر در پرداخت اجرت‌المثل بابت تصرف عین مستاجره توسط مستاجر شکی وجود ندارد ولی حمایت‌های قانونگذار بابت دریافت وجه التزا…