قانون نباید چراغی باشد
که بعد از آسیب روشن می‌شود

یک پرسش ساده،
یک پروژه بزرگ را آغاز کرد

همه‌چیز از کتاب «قانون مدنی در نظم حقوقی کنونی» دکتر ناصر کاتوزیان شروع شد. حرف استاد ساده بود: هیچ ماده قانونی را نمی‌توان جدا فهمید. قواعد، مانند اندام‌های یک پیکرند.

حتی یک معامله ساده با احکامی در بیمه، حمایت از مصرف‌کننده، تجارت الکترونیکی و آیین دادرسی گره خورده است؛ و یک ماده از قانون معادن، با یازده حکم در قوانین نفت، آب، انرژی اتمی، مدنی و ثبت.

پرسشی که رهایمان نکرد: چه می‌شد اگر همه این پیوندها را یکجا می‌دیدیم؟ ما پیگیر توصیه استاد شدیم — انگار ادامه پروژه او را برداشتیم.

این‌بار با یک دغدغه بزرگ‌تر برگشتیم

دغدغه اول ما، پیگیری توصیه دکتر کاتوزیان بود: تسلط بر پیوند قواعد. اما در این سال‌ها دغدغه‌ای عمیق‌تر شکل گرفت: چراغ قانون معمولاً بعد از حادثه روشن می‌شود — در دادگاه، پس از ضرر، پس از جرم. قانون باید پیش از اقدام راه را روشن کند.

با ظهور هوش مصنوعی، با حمایت شورای گفتگوی دولت و بخش خصوصی استان کرمان و با دستاورد دوره راهبری موسسه وی‌ما، پروژه را کاملاً متفاوت بازتعریف کردیم — و آنچه ساخته شد، از انتظار ما هم فراتر رفت.

سه ستون داتای جدید: سرعت، تسلط، احاطه