هيئت وزيران در جلسه 1 /5 /1402 به پيشنهاد وزارت كشور (سازمان مديريت بحران كشور) به استناد اصل يكصد و سي و هشتم قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران و در اجراي بندهاي (ذ) و (ژ) ماده (9) قانون مديريت بحران كشور مصوب 7 /5 /1398، آيين نامه سازماندهي و استفاده از ظرفيت تشكل هاي مردمي، داوطلبان و بخش خصوصي در مديريت بحران را به شرح زير تصويب كرد:
جستجو فقط در قلمرو همین سند انجام میشود. — برای عبارتِ دقیق، آن را داخلِ «گیومه» بگذارید.
آيين نامه سازماندهي و استفاده از ظرفيت تشكل هاي مردمي، داوطلبان و بخش خصوصي در مديريت بحران
تاریخ تصویب: 1402/05/01 · تاریخ روزنامه رسمی: 1402/05/19
ماده ۱
در اين آيين نامه، اصطلاحات زير در معاني مشروح مربوط به كار مي روند:
۱
سازمان: سازمان مديريت بحران كشور.
۲
قانون: قانون مديريت بحران كشور مصوب 7 /5 /1398.
۳
دستگاه هاي اجرايي: كليه دستگاه هاي موضوع ماده (2) قانون.
۴
تشكل مردمي: تشكل هاي مستقل غيردولتي كه به موجب قوانين و مقررات مختلف از قبيل قانون نظام صنفي كشور (اتحاديه هاي صنفي)، قانون كار (انجمن هاي صنفي و شوراهاي اسلامي كار)، آيين نامه تشكل هاي مردمي (سازمان هاي مردم نهاد)، قانون اصلاح اختيارات سازمان بسيج سازندگي (گروه هاي جهادي) و قوانين خاص (نظير كانون هاي وكلاي دادگستري، مؤسسات خيريه، سازمان نظام مهندسي ساختمان كشور، سازمان نظام پرستاري جمهوري اسلامي ايران، سازمان نظام روانشناسي و مشاوره جمهوري اسلامي ايران) تأسيس شده و فعاليت مي نمايند.
۵
داوطلب: فردي كه داوطلبانه و يا به درخواست سازمان و با اختيار و رضايت خود براي ارائه خدمت در مراحل مختلف مديريت بحران و بدون انتظار دستمزد اعلام آمادگي مي كند و تحت مديريت هماهنگ سازمان و نظارت و سازماندهي دستگاه هاي اجرايي و يا فرمانده عمليات پاسخ به بحران طبق ماده (11) قانون، نسبت به انجام وظايف محوله اقدام مي نمايد.
۶
سامانه: سامانه جامع مديريت خطر حوادث و سوانح كه توسط سازمان به صورت متمركز و برخط به منظور مديريت يكپارچه خطر حوادث و سوانح راهاندازي مي شود.
۷
فرمانده عمليات پاسخ به بحران: فردي كه مطابق ماده (11) قانون، تعيين مي شود.
۸
فرمانده ميدان: شخصي حقيقي داراي صلاحيت ها و توانمندي هاي تخصصي لازم كه به تشخيص فرمانده عمليات پاسخ به بحران، منصوب و در سطوح شهرستاني، استاني و ملي، مسئوليت تخصصي عمليات فرماندهي، برنامه ريزي، ساماندهي، مديريت و رهبري صحنه يا منطقه وقوع حادثه يا سانحه را در كليه ابعاد پاسخ به شرايط اضطراري متناسب با نوع بحران برعهده دارد.
ماده ۲
دستگاه هاي اجرايي مي توانند آن دسته از وظايف خود را كه در فرايند مديريت بحران، قابل مشاركت با داوطلبان، تشكل هاي مردمي و بخش خصوصي مي باشد، تعيين كرده و به انجام برسانند. مسئوليت حسن اجراي وظايف محوله برعهده دستگاه هاي اجرايي است.
ماده ۳
به منظور سازماندهي و استفاده از ظرفيت تشكل هاي مردمي، داوطلبان و بخش خصوصي در مديريت بحران، سازمان موظف به اجراي اقدامات زير از طريق سامانه مي باشد:
۱
تعيين محورهاي فعاليت و خدمات قابل ارائه توسط تشكل هاي مردمي، داوطلبان و بخش خصوصي در مراحل مختلف مديريت بحران.
۲
تدوين فهرست تجهيزات و ماشين آلات قابل تأمين/ توليد توسط تشكل هاي مردمي، داوطلبان و بخش خصوصي در مديريت بحران مطابق آيين نامه نحوه تأمين، نگهداري و هماهنگي تجهيزات و ماشين آلات در مديريت بحران موضوع تصويب نامه شماره 38803/ت58052هـ مورخ 9 /4 /1400 مي باشند.
۳
تعيين موضوعات آموزشي مورد نياز تشكل هاي مردمي، داوطلبان و بخش خصوصي بر اساس «برنامه جامع آموزش در مديريت بحران» مطابق مصوبات شوراي عالي مديريت بحران كشور.
۴
انتشار فراخوان و جلب مشاركت تشكل هاي مردمي، داوطلبان و بخش خصوصي به صورت نوبه اي.
۵
طراحي نظام رسته بندي، ارزيابي و رتبه بندي تشكل هاي مردمي، داوطلبان و بخش خصوصي در مراحل مختلف مديريت بحران.
۶
همكاري با شبكه ملي و استاني تشكل هاي مردمي با هدف ايجاد هماهنگي و هم افزايي ميان تشكل هاي مردمي فعال به منظور هماهنگي امور مديريت بحران.
۷
تقدير از تشكل هاي مردمي، داوطلبان و بخش خصوصي برتر به طور سالانه.
تبصره
ادارات كل مديريت بحران استان ها موظف به اجراي اقدامات مندرج در اين ماده در سطح استان (كليه شهرستان ها و روستاهاي استان) مي باشند.
ماده ۴
ساير دستگاه هاي اجرايي به منظور سازماندهي و استفاده از ظرفيت تشكل هاي مردمي، داوطلبان و بخش خصوصي در مديريت بحران موظف به اجراي اقدامات زير از طريق سامانه جامع مديريت خطر حوادث و سوانح مي باشند:
۱
اعلام و به روزرساني موضوع فعاليت ها و خدمات قابل ارايه توسط تشكل هاي مردمي، داوطلبان و بخش خصوصي در راستاي انجام وظايف خود در مراحل مختلف مديريت بحران.
۲
اعلام و به روزرساني نيازهاي قابل توليد و بهره برداري تجهيزات و ماشين آلات مديريت بحران مطابق آيين نامه نحوه تأمين، نگهداري و هماهنگي تجهيزات و ماشين آلات در مديريت بحران موضوع تصويب نامه شماره 38803/ت58052هـ مورخ 9 /4 /1400.
۳
تدوين و ارائه برنامه همكاري مشترك به تشكل هاي مردمي، داوطلبان و بخش خصوصي در مراحل مختلف مديريت بحران.
۴
همكاري با سازمان در شناسايي و جلب مشاركت تشكل هاي مردمي، داوطلبان و بخش خصوصي در مراحل مختلف مديريت بحران.
۵
همكاري با سازمان در طراحي نظام رسته بندي، ارزيابي و رتبه بندي تشكل هاي مردمي، داوطلبان و بخش خصوصي در مراحل مختلف مديريت بحران.
۶
ارزيابي و نظارت بر عملكرد تشكل هاي مردمي، داوطلبان و بخش خصوصي در مراحل مختلف مديريت بحران.
۷
بارگذاري مستندات و گزارش هاي عملكرد تشكل هاي مردمي، داوطلبان و بخش خصوصي در مراحل مختلف مديريت بحران در سامانه.
۸
ارائه آموزش هاي لازم به تشكل هاي مردمي، داوطلبان و بخش خصوصي و برگزاري تمرين هاي مرتبط مطابق «برنامه جامع آموزش در مديريت بحران» مطابق مصوبات شوراي عالي مديريت بحران كشور.
۹
خريد بيمه نامه بي نام حوادث متناسب با تعداد و نوع همكاري تشكل هاي مردمي، داوطلبان و بخش خصوصي در مراحل مديريت مختلف بحران.
۱۰
پيش بيني و تأمين بودجه مورد نياز براي ارايه خدمات آموزشي و بيمه اي تشكل هاي مردمي، داوطلبان و بخش خصوصي موضوع بند (8) و (9) اين ماده در لايحه بودجه سالانه از محل اعتبارات مواد (16) و (17) قانون.
ماده ۵
سازمان موظف است است ظرف شش ماه از تاريخ ابلاغ اين آيين نامه، با همكاري دستگاه هاي اجرايي موضوع ماده (2) قانون، نسبت به بارگذاري اطلاعات مورد نياز در سامانه اقدام نمايد.
ماده ۶
سازمان موظف است براي هر شخص حقيقي داوطلب شماره شناسايي واحدي صادر نمايد. اين شماره به داوطلب اعلام مي شود و در فهرست مخصوصي كه از طريق سامانه جامع مديريت خطر حوادث و سوانح در دسترس است ثبت و سالانه به روزرساني مي گردد. شيوه نامه ثبت اسامي، صدور شماره شناسايي و نحوه همكاري دستگاه هاي مسئول ظرف سه ماه از تاريخ ابلاغ اين آيين نامه توسط سازمان تدوين و ابلاغ مي گردد.
ماده ۷
حضور تشكل هاي مردمي، داوطلب و بخش خصوصي در فرايند مديريت بحران براي دستگاه هاي موضوع ماده (2) قانون، داوطلبانه و بدون ايجاد تعهد استخدامي است و در صورت تشخيص دستگاه اجرايي ذي ربط، پرداخت حق الزحمه به ايشان طبق ضوابط قانوني مربوط، از محل اعتبارات مصوب مربوط مجاز است.
ماده ۸
داوطلباني كه در فاصله زماني اعلام تا خاتمه شرايط اضطراري موضوع ماده (11) قانون، در انجام وظايف محوله آسيب ديده و يا فوت مي نمايند، مشمول آيين نامه اجرايي ماده (20) قانون مديريت بحران كشور موضوع تصويب نامه شماره 35961/ت57953هـ مورخ 2 /4 /1400 مي باشند.
ماده ۹
در صورتي كه داوطلبان از ميان كاركنان دستگاه هاي اجرايي باشند، در شرايط اضطراري و با اعلام نياز سازمان و يا دستگاه هاي مسئول عمليات پاسخ به بحران، دستگاه مسئول ذي ربط موظف است در چهارچوب مقررات مربوط، با مأموريت اداري نامبرده براي مدتي كه دستگاه درخواست كننده اعلام مي كند، موافقت نمايد.
ماده ۱۰
به منظور ايجاد هماهنگي موضوعات مربوط به اين آيين نامه، كارگروه هماهنگي همكاري هاي مردمي در مديريت بحران متشكل از رييس سازمان (رييس كارگروه)، نماينده معاونت اجتماعي وزارت كشور، جمعيت هلال احمر جمهوري اسلامي ايران، نمايندگان هريك از سازمان هاي حرفه اي از قبيل سازمان نظام پزشكي كشور، سازمان نظام مهندسي ساختمان كشور، سازمان نظام مهندسي كشاورزي و منابع طبيعي كشور، سازمان نظام پرستاري جمهوري اسلامي ايران، سازمان نظام روانشناسي و مشاوره جمهوري اسلامي ايران، كانون وكلاي دادگستري، حسب موضوع، نمايندگان حداقل سه تشكل مدني فعال كه در رسته هاي مختلف فعاليت مي كنند، نماينده مجمع امور صنفي، نماينده سازمان بسيج مستضعفين، نماينده وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي، نماينده وزارت ورزش و امور جوانان، نماينده وزارت تعاون، كار و رفاه اجتماعي، نماينده سازمان حفاظت محيط زيست، نماينده شهرداري ها، نماينده گروه هاي جهادي، نماينده بنياد مسكن انقلاب اسلامي، دبير شبكه ملي تشكل هاي مردمي و نمايندگان ساير دستگاه هاي اجرايي با تشخيص رييس سازمان تشكيل مي شود. كارگروه هماهنگي همكاري هاي مردمي استاني در هر استان با عضويت سازمان هاي استاني نهادها و دستگاه هاي متناظر مذكور با رياست مديركل مديريت بحران استان تشكيل مي گردد.
تبصره ۱
جلسات كارگروه هاي ملي و استاني، هر سه ماه يك بار و يا به طور فوق العاده به تشخيص رييس سازمان/مديركل مديريت بحران استان برگزار مي شود.
تبصره ۲
دبيرخانه كارگروه هاي موضوع اين ماده، در سطح ملي در سازمان و در سطح استاني در اداره كل مديريت بحران استان مستقر بوده و مطابق با شيوه نامه اي كه با اخذ نظر مشورتي اعضاي كارگروه به تصويب رييس سازمان خواهد رسيد، فعاليت مي كند.
تبصره ۳
دبيرخانه كارگروه هاي مذكور موظفند ترتيباتي اتخاذ كنند كه غير از جلسه هاي ادواري، ارتباط منظم و مستمر بين تشكل ها و سازمان برقرار باشد.
