شرايط تأمين آب شرب مورد نياز مناطق جمعيتي شهري و روستايي كشور به سه بخش زير تقسيم مي شود:
ماده ۱
الف
شرايط عادي: شرايطي است كه در آن منابع آبي موجود براي تأمين آب يك شهر، شهرستان يا روستا، بيشتر از ميزان آب مورد نياز در اوج مصرف باشد.
ب
شرايط تنش آبي: شرايطي است كه در آن منابع آبي موجود براي تأمين آب يك شهر، شهرستان يا روستا معادل (سر به سر) ميزان آب مورد نياز در اوج مصرف باشد.
پ
شرايط بحران آب: شرايطي است كه در آن منابع آبي موجود براي تأمين آب يك شهر، شهرستان يا روستا كمتر ميزان آب مورد نياز در اوج مصرف باشد.
تبصره ۱
هريك از شرايط سه گانه مذكور در بندهاي فوق، بسته به سال آبي، قابل تغيير است.
تبصره ۲
تشخيص و اعلام قرار گرفتن هر كدام از مناطق جمعيتي كشور در هر يك از شرايط اشاره شده در اين ماده بر عهده وزارت نيرو مي باشد.
تبصره ۳
دولت مكلف است حداكثر ظرف مدت سه ماه از تاريخ ابلاغ اين قانون نسبت به تعريف استاندارد آب بهداشت (غيرقابل شرب) و تفكيك آن از آب شرب و ارائه زمانبندي اجراي آن اقدام كند.
تبصره ۴
وزارت نيرو مكلف است ظرف مدت سه ماه از تاريخ ابلاغ اين قانون، الگوي مصرف آب را براي مناطق مختلف كشور بر اساس بعد خانوار استاني و مناطق جغرافيايي به تفكيك شرايط عادي، تنش و بحران تهيه و ابلاغ كند.
