منظور از اموال عمومی در قانون آیین دادرسی مدنی

اموال عمومی یعنی اموالی که برای استفاده عموم جامعه بوده و تحت نظارت حاکمیت است؛ اما مالک خاصی ندارد و برخی از ویژگی‌های آن عبارت است از: 1- اموالی که نمی‌توان نهادی از نهادهای دولتی را مالک آن معرفی کرد. 2- اموالی که توسط حاکمیت قابل انتقال به دیگری نیست، مگر اینکه از حالت عمومی بودن خارج شود. 3- اموالی که از طرف طلبکاران، قابل توقیف و فروش برای وصول دین نمی‌باشد. 4- اموالی که اماره تصرف و مرور زمان در خصوص آن‌ها جاری نیست. 5- اموالی که تجاوز به آن‌ها جرم است. مبانی نظریه اتفاقی: برای تبیین تعریف فوق از اموال عمومی، لازم است با لحاظ مواد 25 و 26 قانون مدنی و ماده 96 قانون شهرداری به موارد ذیل توجه شود: 1- اشخاص عمومی شامل: الف) اشخاص عمومی دولتی همانند وزارتخانه‌ها و نهادهای دولتی. ب) اشخاص عمومی غیردولتی مانند شهرداری‌ها می‌باشد. 2- اموال عمومی شامل: الف) اموال عمومی دولتی موضوع ماده 26 قانون مدنی که دولت متولی و مالک آن‌ها است. ب) اموال عمومی غیردولتی موضوع ماده 25 قانون مدنی که در مالکیت دولت قرار ندارد و مالک خاصی ندارد. 3- اشخاص عمومی می‌توانند اموالی داشته باشند که عمومی نیستند؛ یعنی اموالی که مورد استفاده شخص عمومی است و مورد استفاده عموم جامعه نیست؛ مانند ماشین اختصاص پیدا کرده برای امور اداری شخص عمومی و یا ساختمان اداری شخص عمومی. 4- اشخاص غیرعمومی نیز می‌توا…