ماده ۱ ـ عناوين و اصطلاحات بكار رفته در اين قانون، داراي تعاريف زير مي باشد:
ماده ۱
الف
الف ـ تشكل صنفي ـ تخصصي: تشكيلاتي است كه به وسيله دارندگان كسب يا پيشه يا حرفه يا تخصص يا مهارت معين تشكيل شده و اهداف، برنامه ها و اقدامات آن به صورت غيرسياسي، غيردولتي، غيرتجاري، غيرانتفاعي و داوطلبانه در جهت منافع خاص مربوط به آن صنف بوده و مطابق اساسنامه مصوب خود و در سطح ملي يا استاني فعاليت مي كند.
تبصره
تبصره ـ تشكل هاي صنفي ـ تخصصي كه از اين پس در اين قانون «تشكل» ناميده مي شوند، مي توانند مطابق اساسنامه خود تحت عناوين ديگر از جمله «جمعيت»، «انجمن»، «جامعه»، «مجمع»، «خانه» و «كانون»، نامگذاري شوند.
ب
ب ـ تشكل ملي: تشكلي است كه حداقل در يك دوم كل استان هاي كشور شعبه يا نمايندگي داشته و اعضاي آن نيز از همان استان ها باشند.
تبصره
تبصره ـ حداقل تعداد اعضاي لازم براي أخذ پروانه فعاليت جهت تشكل هاي ملي، 500 نفر است.
پ
پ ـ تشكل استاني: تشكلي است كه شعب يا نمايندگي آن محدود به يك استان بوده و اعضاي آن صرفًا از همان استان باشند.
تبصره
تبصره ـ حداقل تعداد اعضاي لازم براي أخذ پروانه فعاليت جهت تشكل هاي استاني در استان هاي تا دو ميليون نفر جمعيت، 100 نفر و در استان هاي تا سه ميليون نفر جمعيت، 150 نفر و در استان هاي بيش از سه ميليون نفر جمعيت، 200 نفر مي باشد.
ت
ت ـ عضو تشكل: داوطلب واجد شرايطي كه مراحل عضويت را گذرانده و با پذيرش اساسنامه، داراي تعهدات و حقوق مندرج در آن است.
ث
ث ـ اركان تشكل: اشخاصي كه مسؤوليت تشكيل، اداره و فعاليت تشكل را مطابق اساسنامه تشكل بر عهده دارند، از قبيل هيأت مؤسس، مجمع عمومي، هيأت مديره، مديرعامل، بازرسان و يا ساير عناوين مشابه.
ج
ج ـ هيأت مؤسس: اشخاص حقيقي كه امور مربوط به تأسيس تشكل و وظايف مرتبط با آن را پيگيري و براي دريافت مجوز اوليه تأسيس و پروانه فعاليت، اقدام مي نمايند.
چ
چ ـ مجمع عمومي: بالاترين ركن تشكل است كه مطابق اساسنامه با اجتماع اعضا تشكيل مي گردد.
ح
ح ـ هيأت مديره: متشكل از منتخبان مجمع عمومي است كه مطابق اساسنامه، مسؤوليت تحقق اهداف تشكل را بر عهده دارد.
خ
خ ـ مديرعامل: عالي ترين مقام اجرائي تشكل است كه مطابق اساسنامه تشكل از سوي هيأت مديره و يا مجمع عمومي انتخاب و مسؤوليت اجراي وظايف تشكل را بر عهده دارد.
د
د ـ بازرسان: اشخاصي كه براي نظارت بر عملكرد اركان تشكل از سوي مجمع عمومي انتخاب مي شوند.
ذ
ذ ـ اساسنامه: سند مصوب مجمع عمومي است كه متضمن ساختار، تشكيلات، اركان و حدود وظايف و اختيارات، نحوه تعيين و تغيير اعضاي اركان، عضويت در تشكل، شرايط تغيير و اصلاح اساسنامه، مبناي اعتبار اسناد اداري و مالي، تعيين منابع مالي، نحوه انحلال و ساير موارد مربوط به تشكل مصرح در اين قانون در چهارچوب قوانين و مقررات و موازين شرعي مي باشد.
ر
ر ـ كارگروه: كارگروه تشكل هاي صنفي ـ تخصصي موضوع ماده (2) اين قانون است.
ز
ز ـ مجوز اوليه: مجوز موقتي است كه مطابق اين قانون جهت تحصيل شرايط لازم براي صدور پروانه فعاليت تشكل، توسط كارگروه صادر مي شود.
ژ
ژ ـ پروانه فعاليت: مجوزي است كه به موجب اين قانون به تشكل اجازه داده مي شود تا مطابق اساسنامه و در چهارچوب قوانين و مقررات نظام جمهوري اسلامي ايران فعاليت كند.
