قانون تأسيس سازمان نظام مهندسي كشاورزي و منابع طبيعي جمهوري اسلامي ايران

‌الف - نظام مهندسي كشاورزي و منابع طبيعي عبارت است از مجموعه قوانين، مقررات، آيين‌نامه‌ها، استانداردها، تشكل‌هاي مهندسي، حرفه‌اي،‌صنفي كه در جهت رسيدن به اهداف منظور در اين قانون تدوين و به مورد اجرا گذاشته مي‌شود.

كشاورزي و منابع طبيعي عبارت است از بهره‌برداري از آب و زمين به منظور توليد محصولات گياهي و حيواني (‌از قبيل زراعت، باغداري،‌درختكاري مثمر و غيرمثمر، جنگلداري، جنگلكاري، مرتعداري، بيابان زدايي، دامداري، شيلات، آبزيان، پرورش طيور و زنبور عسل و كرم ابريشم).

مهندس كشاورزي و منابع طبيعي شخصي است كه حداقل مدرك كارشناسي در يكي از رشته‌هاي بخش كشاورزي و منابع طبيعي و‌رشته‌هاي مرتبط را دارا باشد.

‌تبصره - رشته‌هاي اصلي كشاورزي و منابع طبيعي و رشته‌هاي مرتبط براساس ضوابط وزارت علوم، تحقيقات و فناوري توسط رئيس سازمان تهيه‌و به تصويب شوراي مركزي مي‌رسد.

تلاش در جهت تحقق بخشيدن به اهداف عاليه نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران.

تلاش در جهت ارتقاي اخلاق حرفه‌اي در كليه امور كشاورزي.

تلاش در جهت ارتقاي سطح دانش، گسترش فن آوري جديد در كشاورزي و رشته‌هاي مرتبط.

تلاش در جهت حفظ و پايداري محيط زيست و منابع پايه تجديدشونده (‌آب و خاك، دام و طيور، آبزيان، جنگل و مرتع) به منظور دستيابي به‌توسعه پايدار.

تلاش در جهت افزايش كمي و كيفي توليدات بخش كشاورزي.

حفظ و حمايت از حقوق صنفي مهندسين كشاورزي در برابر اشخاص حقيقي و حقوقي.

نظارت بر حسن اجراي وظايف فني و حرفه‌اي اعضاي سازمان.

حفظ و حمايت از حقوق اشخاص حقيقي و حقوقي كه به نحوي از خدمات حرفه‌اي مهندسين كشاورزي بهره‌مند مي‌شوند.

تلاش در جهت ايجاد انسجام، هماهنگي و همكاري هرچه بيشتر بين شاغلين در امور كشاورزي با دستگاههاي اجرايي دولتي و غير دولتي.

تلاش در جهت حسن اجراي مقررات و قوانين مربوط به امور كشاورزي.

حمايت از تشكل‌هاي صنفي و توليدي بخش.