صنايع دستي ايران مجموعه اي از صنايع هنري و سنتي است كه ضمن رعايت ضوابط شرعي و قانوني با محوريت خلاقيت، ذوق و زيبايي شناسي با بهره گيري از مواد اوليه قابل دسترس توليد مي شود و فرآيند ساخت و توليد محصول به صورت فردي يا گروهي، عمدتاً با دست و با كمك ابزار مورد نياز انجام مي گيرد. رشته هاي فرش دستباف و صنايع دستي از قبيل نساجي سنتي، بافته هاي داري و غيرداري، پوشاك سنتي، كاشي سنتي، سفال و سراميك، صنايع دستي چرمي، هنرهاي سنتي وابسته به معماري، صنايع دستي فلزي، صنايع دستي چوبي و حصيري، صنايع دستي دريايي، صنايع دستي استخوان، رودوزي هاي سنتي، آبگينه، صنايع دستي كاغذي، طراحي و نقاشي سنتي، سازهاي سنتي، ميناكاري و پيشه هاي وابسته به گروههاي ياد شده مي باشند.
ماده ۱
تبصره ۱
عناوين صنايع دستي موضوع اين ماده با پيشنهاد سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري و تصويب هيأت وزيران در چهارچوب تعريف مذكور قابل افزايش مي باشد.
تبصره ۲
تشخيص مصاديق صنايع دستي و اشخاص فعال در صنايع مذكور موضوع اين ماده كه فاقد بيمه تأمين اجتماعي مي باشند جهت برخورداري از بيمه مذكور حسب مورد با سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري و وزارت صنعت، معدن و تجارت مي باشد.