سند حقوقی

قانون استخدام نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران

فصل اول - کلیات

ماده ۱

در اين قانون عبارات اختصاري زير جايگزين عناوين كامل آنها مي‌ گردد:

الف

«‌فرماندهي كل قوا» به جاي «‌فرماندهي كل نيروهاي مسلح جمهوري‌ اسلامي ايران».

ب

«‌نيروهاي مسلح» به جاي «‌نيروهاي مسلح جمهوري اسلامي ايران».

ج

«‌ستاد كل» به جاي «‌ستاد كل نيروهاي مسلح جمهوري اسلامي ايران».

د

‌د - «‌ارتش» به جاي «‌ارتش جمهوري اسلامي ايران».

ه

‌ه ـ - «‌سپاه» به جاي «‌سپاه پاسداران انقلاب اسلامي».

و

‌و - «‌نيروي انتظامي» به جاي «‌نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران».

ز

«‌سازمان عقيدتي - سياسي» به جاي «‌سازمان عقيدتي - سياسي نيروي‌ انتظامي جمهوري اسلامي ايران».

ح

«‌سازمان حفاظت اطلاعات» به جاي «‌سازمان حفاظت اطلاعات نيروي‌ انتظامي جمهوري اسلامي ايران».

ط

«‌سازمان تأمين خدمات درماني» به جاي «‌سازمان تأمين خدمات درماني ‌نيروهاي مسلح جمهوري اسلامي ايران».

ماده ۲

‌ماده 2 - نيروهاي مسلح جمهوري اسلامي ايران در اين قانون عبارتند از : ارتش،‌ سپاه و نيروي انتظامي.

ماده ۳

‌ماده 3 - كاركنان مشمول اين قانون عبارتند از كساني كه برابر با مقررات اين قانون به‌ استخدام نيروي انتظامي در مي‌ آيند.

تبصره ۱

‌تبصره 1 - سازمانهاي عقيدتي - سياسي و حفاظت اطلاعات و ساير مجموعه‌ هاي ‌وابسته به نيروي انتظامي از نظر مقررات استخدام تابع اين قانون مي‌ باشند.

تبصره ۲

كليه كاركناني كه بر اساس مقررات سابق به استخدام نيروي انتظامي‌ درآمده‌ اند، مشمول اين قانون خواهند بود.

فصل دوم - شرایط عمومی استخدام و طبقه بندی

بخش اول - تعاریف

ماده ۴

استخدام در نيروي انتظامي عبارت است از پذيرفتن شخص واجد شرايط‌ براي انجام خدمت در يكي از مشاغل پيش‌ بيني شده در اين قانون.

ماده ۵

شغل عبارت است از مجموع وظايف و مسؤوليتها و اختيارات مرتبط و‌ مستمر كه به عنوان كار واحد براي يك فرد در نظر گرفته مي‌ شود.

ماده ۶

مشاغل نيروي انتظامي به سه گروه تقسيم مي‌ شود:
ادامه متن به‌صورت خودکار بارگذاری می‌شود؛ ۲۰ مورد بعدی آماده می‌شود.