ماده 1 -
ماده ۱
الف
الف - در اين قانون منظور از وزارتخانه و وزير به ترتيب، وزارت اطلاعات جمهوري اسلامي ايران و وزير اطلاعات است.
ب
استخدام : عبارت است از پذيرفتن شخص به خدمت در وزارتخانه.
ج
خدمت وزارتخانه: عبارت از اشتغال به كاري است كه مستخدم به موجب حكم رسمي مكلف به انجام آن ميشود.
د
د - حكم رسمي: عبارت است از دستور كتبي مقامات صلاحيتدار وزارتخانه در حدود قوانين مربوطه.
ه
شغل : عبارت است از مجموع وظايف و مسئوليتهاي مرتبط، مستمر و مشخصي كه از طرف وزارتخانه به عنوان كار واحد شناخته ميشود.
و
و - رسته شغلي: عبارت از مجموع رشتههاي مشاغلي است كه از لحاظ نوع كار، اهميت، وظايف، مسئوليتها، رشته تحصيلي و تجربي وآموزش وابستگي و ارتباط نزديكي با هم داشته باشند.
ز
ز - پست سازماني: عبارت از جايگاهي است كه در سازمان وزارتخانه به طور مستمر براي يك شغل و ارجاع به يك مستخدم در نظر گرفته شدهاست. اعم از اين كه داراي متصدي با فاقد آن باشد.
ح
گزينش: عبارت از احراز صلاحيت داوطلبان از نظر عقيدتي، سياسي، اخلاقي و توانايي انجام كار ميباشد.
ط
مأموريت عبارت است از:
۱
محول شدن وظيفه موقت به مستخدم غير از وظيفه اصلي كه در پست سازماني خود دارد.
۲
اعزام مستخدم به طور موقت به ديگر وزارتخانهها، مؤسسهها و شركتهاي دولتي و غير دولي، نيروهاي نظامي و انتظامي، نهادهاي انقلاباسلامي، شهرداريها و شركتهايي كه شمول قانون بر آنها مستلزم ذكر نام است و يا داراي قانون خاص ميباشند.
۳
اعزام مستخدم براي طي دورههاي آموزشي يا كارآموزي در داخل يا خارج از كشور.
ی
انتقال: عبارت است از به خدمت درآمدن مستخدم رسمي وزارتخانه با موافقت و صلاحديد مسئولان ذيربط و حفظ پيشينه خدمت بدونقطع جريان خدمت وي در ساير وزارتخانهها، سازمانها، مؤسسات و شركتهاي دولتي يا وابسته به دولت، نهادهاي انقلاب اسلامي، نيروهاي نظاميو انتظامي و شهرداريها.
تبصره
تبصره - اصطلاحات ديگري كه در اين قانون تعريف نشده است، تابع تعاريف مندرج در قانون استخدام كشوري ميباشند.
