قانون استخدامي وزارت اطلاعات

‌ماده 1 -

‌الف - در اين قانون منظور از ‌وزارتخانه و ‌وزير به ترتيب، ‌وزارت اطلاعات جمهوري اسلامي ايران و ‌وزير اطلاعات است.

استخدام : عبارت است از پذيرفتن شخص به خدمت در وزارتخانه.

خدمت وزارتخانه: عبارت از اشتغال به كاري است كه مستخدم به موجب حكم رسمي مكلف به انجام آن مي‌شود.

‌د - حكم رسمي: عبارت است از دستور كتبي مقامات صلاحيت‌دار وزارتخانه در حدود قوانين مربوطه.

شغل : عبارت است از مجموع وظايف و مسئوليت‌هاي مرتبط، مستمر و مشخصي كه از طرف وزارتخانه به عنوان كار واحد شناخته مي‌شود.

‌و - رسته شغلي: عبارت از مجموع رشته‌هاي مشاغلي است كه از لحاظ نوع كار، اهميت، وظايف، مسئوليت‌ها، رشته تحصيلي و تجربي و‌آموزش وابستگي و ارتباط نزديكي با هم داشته باشند.

‌ز - پست سازماني: عبارت از جايگاهي است كه در سازمان وزارتخانه به طور مستمر براي يك شغل و ارجاع به يك مستخدم در نظر گرفته شده‌است. اعم از اين كه داراي متصدي با فاقد آن باشد.

گزينش: عبارت از احراز صلاحيت داوطلبان از نظر عقيدتي، سياسي، اخلاقي و توانايي انجام كار مي‌باشد.

مأموريت عبارت است از:

محول شدن وظيفه موقت به مستخدم غير از وظيفه اصلي كه در پست سازماني خود دارد.

اعزام مستخدم به طور موقت به ديگر وزارتخانه‌ها، مؤسسه‌ها و شركت‌هاي دولتي و غير دولي، نيروهاي نظامي و انتظامي، نهادهاي انقلاب‌اسلامي، شهرداري‌ها و شركت‌هايي كه شمول قانون بر آن‌ها مستلزم ذكر نام است و يا داراي قانون خاص مي‌باشند.

اعزام مستخدم براي طي دوره‌هاي آموزشي يا كارآموزي در داخل يا خارج از كشور.

انتقال: عبارت است از به خدمت درآمدن مستخدم رسمي وزارتخانه با موافقت و صلاحديد مسئولان ذيربط و حفظ پيشينه خدمت بدون‌قطع جريان خدمت وي در ساير وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها، مؤسسات و شركت‌هاي دولتي يا وابسته به دولت، نهادهاي انقلاب اسلامي، نيروهاي نظامي‌و انتظامي و شهرداري‌ها.

‌تبصره - اصطلاحات ديگري كه در اين قانون تعريف نشده است، تابع تعاريف مندرج در قانون استخدام كشوري مي‌باشند.

‌ماده 2 - مستخدمين وزارتخانه از حيث نوع استخدام، سه دسته مي‌باشند:

‌الف - رسمي، كه به موجب حكم رسمي براي تصدي يك از مشاغل وزارتخانه استخدام شده است.

پيماني، كه براي مدت معين و كار مشخص به خدمت وزارتخانه درآمده است.

خريد خدمت و قراردادي.