آيين نامه اجرايي بندهاي (الف) و (ب) ماده (35) و ماده (40) قانون تأمين مالي توليد و زير ساخت ها و بند (ث) ماده (20) قانون برنامه پنج ساله هفتم پيشرفت جمهوري اسلامي ايران (موضوع مشاركت عمومي - خصوصي)

مشاركت عمومي - خصوصي: ساز و كاري كه در آن طرف عمومي به منظور تأمين كالاها و يا خدماتي كه در شرح وظايف وي مي باشد يا مولدسازي دارايي هاي متعلق به وي، از ظرفيت هاي طرف خصوصي استفاده مي نمايد. در اين الگو طرف خصوصي، مسئوليت سرمايه گذاري يا ارائه محصول طرح و يا تركيبي از اين دو را به عهده دارد و حسب مورد تمام يا بخشي از وظايف و مسئوليت هاي تأمين اين كالاها و خدمات مانند طراحي، ساخت، تأمين مالي، تجهيز، نوسازي، بهره برداري و تعمير و نگهداري را بر عهده مي گيرد و در مقابل طرف عمومي علاوه بر نظارت بر كميت، كيفيت و زمان ارائه كالاها و خدمات، نسبت به انجام تعهدات قراردادي خود اقدام مي نمايد.

شركت طرح: شخص حقوقي كه طبق قوانين و مقررات مربوط توسط طرف خصوصي منتخب صرفاً براي اجراي قرارداد مشاركت و انجام طرح تأسيس مي شود.

طرح: طرح هاي توليدي، زيربنايي و تملك دارايي هاي سرمايه اي جديد، نيمه تمام، تكميل شده و آماده و در حال بهره برداري و ساير طرح هاي طرف عمومي و طرح هاي پيشنهادي متقاضيان مشاركت مي باشد.

الگوي (مدل) مالي: روابط مالي طرف عمومي و طرف خصوصي كه بر پايه تعهدات و تسهيم مخاطرات (ريسك) ميان دو طرف قرارداد مشاركت تدوين مي شود. الگوي (مدل) مالي، بخشي از گزارش امكان سنجي مشاركت بوده كه متناسب با نوع طرح و روش مشاركت، ساختار تأمين مالي و گردش نقدينگي شركت طرح در دوره هاي قرارداد (مانند پيشبرد، احداث و بهره برداري) تعيين شده و شيوه محاسبه اجزاي الگوي (مدل) مالي و روابط آن ها از جمله تعهدات طرف عمومي، بهاي محصول طرح، بهاي ظرفيت، شاخص بهاي تمام شده براي طرف عمومي، هزينه پوشش مخاطرات (ريسك)، خسارت ها، مبلغ ضمانت نامه انتقال و بهاي انتقال طرح در زمان فسخ قرارداد و شاخص هاي تعيين سود مورد انتظار طرف خصوصي در آن پيش بيني مي شود.

گزارش مشاركت پذيري: گزارش طرح توجيهي كه به تناسب پيچيدگي و حجم سرمايه گذاري طرح، شامل تمام يا مواردي از مطالعات فني، اقتصادي، اجتماعي، زيست محيطي، مالي، حقوقي و قراردادي، نحوه تأمين مالي، الگوي (مدل) مالي، مطالعات خطرپذيري (ريسك)، ساز و كار پيشنهادي براي مشاركت بر اساس كمترين ارزش پرداختي و بيشترين ارزش كسب شده طرف عمومي و در نهايت ارزيابي گزينه هاي مختلف براي تأمين محصول طرح كه مزيت نسبي، منافع راهبردي (شامل افزايش كارآيي و اثربخشي ناشي از به-كارگيري روش مشاركت بجاي ساير روش ها) و عملياتي اجراي طرح را به روش مشاركت نشان مي دهد.

تسهيل گر مشاركت: اشخاص حقوقي واجد ارزيابي توان و آشنا به بازار كه داراي ايده هاي نوآورانه و خلاقانه در جهت ايجاد جذابيت براي طرح ها بوده و با شناخت ظرفيت هاي طرفين در جهت تسهيل جذب طرف خصوصي براي اجراي طرح و افزايش كارايي فرآيند ارجاع كار در چهارچوب مشاركت عمومي - خصوصي تلاش مي نمايند.