دادگاه مي تواند فردي را كه به حد، قصاص يا مجازات تعزيري محكوم كرده است، با رعايت شرايط مقرر در اين قانون، متناسب با جرم ارتكابي و خصوصيات وي به يك يا چند مجازات از مجازات هاي تكميلي بندها و تبصره هاي اين ماده محكوم نمايد.
کتاب اول - ـ کلیات←بخش دوم - ـ مجازات ها←فصل دوم - ـ مجازات های تکمیلی و تبعی
ماده ۲۳ (اصلاحی ۲۳ˏ۰۲ˏ۱۳۹۹)
اصلاحی / الحاقیالف
الف ـ اقامت اجباري در محل معين
ب
ب ـ منع از اقامت در محل يا محل هاي معين
پ
پ ـ منع از اشتغال به شغل، حرفه يا كار معين
ت
ت ـ انفصال از خدمات دولتي و عمومي
ث
ث ـ منع از رانندگي با وسايل نقليه موتوري و يا تصدي وسايل موتوري
ج
ج ـ منع از داشتن دسته چك و يا اصدار اسناد تجارتي
چ
چ ـ منع از حمل سلاح
ح
ح ـ منع از خروج اتباع ايران از كشور
خ
خ ـ اخراج بيگانگان از كشور
د
د ـ الزام به خدمات عمومي
ذ
ذ ـ منع از عضويت در احزاب، گروه ها و دستجات سياسي يا اجتماعي
ر
ر ـ توقيف وسايل ارتكاب جرم يا رسانه يا مؤسسه دخيل در ارتكاب جرم
ز
ز ـ الزام به يادگيري حرفه، شغل يا كار معين
ژ
ژ ـ الزام به تحصيل
س
س ـ انتشار حكم محكوميت قطعي
تبصره ۱
تبصره 1 ـ مدت مجازات تكميلي بيش از دو سال نيست مگر در مواردي كه قانون به نحو ديگري مقرر نمايد.
تبصره ۲
تبصره 2 ـ چنانچه مجازات تكميلي و مجازات اصلي از يك نوع باشد، فقط مجازات اصلي مورد حكم قرار مي گيرد.
تبصره ۳
تبصره 3 ـ آيين نامه راجع به كيفيت اجراي مجازات تكميلي ظرف شش ماه از تاريخ لازم الاجراء شدن اين قانون توسط وزير دادگستري تهيه مي شود و به تصويب رييس قوه قضاييه مي رسد.