هر گاه كسي بر حسب امر ديگري اقدام بعملي نمايد كه عرفاً براي آن عمل اجرتي بوده و يا آنشخص عادتاً مهياي آنعمل باشد عامل مستحق اجرت عمل خود خواهد بود مگر اينكه معلوم شود كه قصد تبرّع داشته است.
جلد اول - در اموال←کتاب دوم - در اسباب تملّک←قسمت دوم←باب دوم - در الزاماتیکه بدون قرارداد حاصل میشود.←فصل دوم - در ضمان قهری←مبحث چهارم - در استیفاء
ماده ۳۳۶
تبصره (الحاقی ۰۹ˏ۰۵ˏ۱۳۸۱)
چنانچه زوجه كارهايي را كه شرعاً به عهده وي نبوده وعرفاً براي آن كار اجرت المثل باشد، به دستور زوج و با عدم قصد تبرُّع انجام داده باشد و براي دادگاه نيز ثابت شود، دادگاه اجرت المثل كارهاي انجام گرفته را محاسبه و به پرداخت آن حكم مي نمايد.
اصلاحی / الحاقی